Diagram jest interpretacją, nie fotografią Boga

Słowo ilan oznacza drzewo, a ilanot to jego liczba mnoga. Badania historyczne pokazują, że od XIV wieku kabaliści sporządzali diagramy na pergaminach. Mieściły one nie tylko geometryczne połączenia sefirot, lecz także imiona, cytaty, teksty komentarzy, układy światów i sposoby porządkowania wiedzy. Poszczególne rękopisy różniły się w zależności od miejsca, autora, celu oraz tradycji nauczania. Dzisiejsza plansza z dziesięcioma kulami stanowi tylko jeden sposób skracania tej historii.

W późniejszych schematach związanych z Izaakiem Lurią przedmiotem wizualizacji stały się również procesy: wycofanie, przebieg emanacji, konfiguracje i naprawa. Zmienia się zatem samo pytanie, na które obraz ma odpowiadać. Część przedstawień pomagała zapamiętać strukturę, część miała wskazywać kolejne etapy. Wielka różnorodność historycznych ilanot jest dobrze udokumentowana przez projekt Uniwersytetu w Hajfie.